Transistör, elektrik sinyallerini ve gücü yükseltmek veya anahtarlamak için kullanılan bir yarı iletken cihazdır . Modern elektroniğin temel yapı taşlarından biridir . Genellikle bir elektronik devreye bağlanmak için en az üç terminale sahip yarı iletken malzemeden oluşur . Transistörün terminal çiftlerinden birine uygulanan bir voltaj veya akım, diğer bir terminal çiftinden geçen akımı kontrol eder. Kontrol edilen (çıkış) güç, kontrol eden (giriş) güçten daha yüksek olabileceğinden, bir transistör bir sinyali yükseltebilir. Bazı transistörler ayrı ayrı paketlenir, ancak minyatür formdaki çok daha fazlası entegre devrelerde bulunur. Transistörler, neredeyse tüm modern elektronikteki temel aktif bileşenler olduğundan , birçok kişi onları 20. yüzyılın en büyük icatlarından biri olarak kabul eder.
Transistör
Metal-oksit-yarıiletken alan etkili transistör (MOSFET) , kapı (G), gövde (B), kaynak (S) ve drenaj (D) terminallerini göstermektedir . Kapı, yalıtım katmanı (beyaz) ile gövdeden ayrılmıştır.
Çoğu transistör çok saf silikondan , bazıları ise germanyumdan yapılır , ancak bazen başka yarı iletken malzemeler de kullanılır. Bir transistör, alan etkili transistörde yalnızca bir tür yük taşıyıcısına sahip olabilir veya bipolar bağlantılı transistör cihazlarında iki tür yük taşıyıcısına sahip olabilir . Vakum tüplerine kıyasla , transistörler genellikle daha küçüktür ve çalışmak için daha az güç gerektirir. Seyahat dalga tüpleri ve jiroskoplar gibi bazı vakum tüpleri, çok yüksek çalışma frekanslarında veya yüksek çalışma voltajlarında transistörlere göre avantajlara sahiptir . Birçok transistör türü, birden fazla üretici tarafından standartlaştırılmış özelliklere göre üretilir.